Tegelijk met het openen van de begraafplaats in Oosterwolde in 1889, werd direct een Fagus sylvatica ‘Pendula’ (treurbeuk) geplaatst. Die zal enkele jaren oud geweest zijn toen hij geplant werd. En de begraafplaats werd al in 1888 aangelegd.

De boom werd geplaatst op het kruispunt van de vier vakken die destijds de begraafplaats vormden, de vakken 1 tot en met 4. Daarmee was de treurbeuk lange tijd het centrum van de begraafplaats.
In de jaren ’90 werd de begraafplaats uitgebreid, waarna de boom zijn centrumfunctie verloor. Meer en meer werd de boom echter het visitekaartje van de begraafplaats, de ziel ervan, zou je kunnen zeggen.

In het begin van deze eeuw is een forse tak uit de (oostkant van de) boom gescheurd. Op bovenstaande foto is te zien dat de boom daarna aan de westkant (rechts) veel meer volume had.

Toen in 2016 de eerste Lichtjesavond in Oosterwolde werd gehouden, werd de boom direct blikvanger door hem te verlichten. Elk jaar werd de boom in het licht gezet, één maal in diverse kleuren.

Omdat ook bomen niet het eeuwige leven hebben, werd in 2018 besloten alvast een nieuwe treurbeuk te planten in de zichtlijn van de oude boom. Dit werd gedaan in een project waarbij ook OBS De Toekan was betrokken. Kinderen mochten een wens op papier zetten en die papiertjes werden in het plantgat gegooid voordat de boom werd geplant. Daarna werd de boom gedoopt met appelcider. Door de fa. Oosenbrug werd een bankje gemaakt en rondom de boom geplaatst.

De boom werd periodiek gekeurd door deskundigen. De laatste keuring was in mei 2025; Het in juni 2025 uitgebrachte rapport gaf de boom de conditie ‘goed’ mee en een verwachte levensduur van >15 jaar. Eenzelfde levensduur was ook in 2012 al eens in een rapportage opgenomen.

De hoogte van de boom was bij de laatste keuring 12 tot 15 meter en de spanwijdte 22 meter.
De diameter werd bepaald op 98 centimeter.
Duidelijk was op twee meter hoogte te zien dat de boom geënt was.

Op 29 juni 2026 kregen wij ’s avonds telefonisch bericht dat er een tak uit de boom was gewaaid (richting oosten). Later die avond scheurde, vermoedelijk vanwege de onbalans waarin de boom terecht was gekomen, de boom aan de westkant van de stam.
Een en ander had een ravage tot gevolg en ruim dertig beschadigde grafmonumenten, verdeeld over 45 graven. De schadegraven bevonden zich in de vakken 1, 2 en 3.

Direct werd de pers geïnformeerd en werd een extra Nieuwsbrief uitgebracht om zoveel mogelijk mensen te informeren.
Op woensdag 8 juli werden de restanten van de boom met behulp van een hoogwerker van de begraafplaats gehaald, over de bomen langs de Prandngaweg getild, en daar gelost. De grotere delen werden er tijdelijk opgeslagen; de kleinere stukken verdwenen direct in de hakselaar. Tegelijkertijd werd met een frees de stam verpulverd en hetzelfde gebeurde met de wortels over een diameter van ruim 2,5 meter. Een dag later werd het ontstane gat opgevuld en afgedekt met schelpen, zodat niet meer te zien was dat er een boom had gestaan.

.